Kdz. Ereğli siyaseti hiçbir zaman tek düze olmadı; ancak son dönemde kulisler, AK Parti Zonguldak Milletvekili Saffet Bozkurt ekseninde hiç olmadığı kadar hareketli.

İlçe başkanlığından milletvekilliğine uzanan süreçte Bozkurt, Ereğli’de göz ardı edilemeyecek bir güç merkezi haline geldi. Bu gücün arkasında, ilçede kamuda bugüne kadar bir türlü hayata geçirilemeyen projeleri bir bir bitirmesi, Ankara-Ereğli hattında kurduğu yatırım köprüsü yatıyor.

Buraya kadar her şey bir başarı hikayesi. Ancak siyaset, sadece binalar yükseltmekten ya da yolları açmaktan ibaret değildir; insan yönetme ve denge kurma sanatıdır.

İşte tam bu noktada, Saffet Bozkurt’un siyasi tarzı ilçede ciddi tartışmaları da beraberinde getiriyor.

Kulislerde yüksek sesle konuşulan bir gerçek var:

Ereğli’de bugün bir ilçe yönetimi var ama Saffet Bozkurt’a danışılmadan, onun icazeti alınmadan yaprak bile kımıldamıyor.

Bu durum, Bozkurt’un gücünü pekiştiriyor gibi görünse de madalyonun diğer yüzünde ciddi bir "tek adamlık" ve partililerde "bize alan açılmıyor" kırgınlığı yaratıyor.

"Ben yaptım" havasının hakim olduğu, egonun biraz fazla hissedildiği bu siyaset tarzı, AK Parti’nin eski tüfeklerini ve geçmiş dönem ilçe başkanlıklarını fazlasıyla rahatsız ediyor.

Bozkurt’un, kendisi dışındaki siyasi aktörlerle veya eski siyasilerle dirsek temasında olan isimlere karşı sergilediği mesafeli ve rahatsız tavır, parti içi görünmez duvarları kalınlaştırıyor.

Şehirdeki siyasi boşluğu doldurmak isteyen bir liderin, kendi mahallesindeki bu çatlakları görmezden gelmesi uzun vadede ne kadar sağlıklı, tartışılır.

Üstelik Bozkurt, kamu yatırımlarına gömdüğü enerjiyi ne yazık ki sosyal politikalara aktaramadı. Ereğli halkı hizmeti görüyor, takdir ediyor ama siyasetçinin halka dokunan, kentin sosyal dokusunu kucaklayan yüzünü de arıyor.

Yerel yönetimin, yani belediyenin eksikliklerini gördüğü halde yapıcı bir muhalefet üretmek yerine sessiz kalması, "Beni polemiğe çekmeye çalışıyorlar, bu oyunlara gelmeyeceğim" diyerek geri çekilmesi bir strateji olabilir. Ancak bu sessizlik, sokakta bazen "idare-i maslahatçılık" olarak da okunabiliyor.

Gelelim en kritik düğüme: 2029 hesabı ve bölgesel dengeler.

Ereğli’nin yerli halkı Saffet Bozkurt’u seviyor, yatırımlarını sahipleniyor. Fakat Ereğli siyasetinin gizli ya da açık "karar verici" mekanizması olarak kendilerini konumlandıran Doğu Karadeniz lobisi, Bozkurt için çoktan farklı bir senaryonun fısıltı gazetesini basmaya başladı bile.

Bu çevrelerde, olası bir erken genel seçimde Bozkurt’un yeniden milletvekili adayı yapılmayacağı, liste dışı kalacağı dilden dile yayılıyor.

Peki, milletvekilliği biterse ne olacak? İşte ilçede konuşulan "B Planı" tam da burada devreye giriyor: 2029 Yerel Seçimlerinde Kdz. Ereğli Belediye Başkan Adaylığı.

Saffet Bozkurt için belediye başkanlığı, siyasi gücünü tahkim etmek adına rasyonel bir hedef olabilir. Ancak genel seçim rüzgarıyla Ankara’ya gitmeye benzemez yerel seçimler.

Hele ki arkasında kırgın eski siyasiler, dışlanmış hisseden ilçe yapıları ve cephe almış güçlü bir Doğu Karadeniz lobisi varken, o koltuğa giden yol sanıldığından çok daha engebeli olacaktır.

Saffet Bozkurt, Ereğli’ye kazandırdığı kamu yatırımlarıyla adını kentin tarihine yazdırdı, bu inkar edilemez. Ancak siyasetin sadece "yatırım" değil, aynı zamanda "gönül alma ve ittifak kurma" işi olduğunu hatırlamazsa, bugün etrafına ördüğü o aşılmaz kale, yarın kendi siyasi sınırlarına dönüşebilir.

Ereğli kulisleri kaynıyor; izleyip göreceğiz.