Türk ekonomisinin amiral gemisi, savunma sanayisinin vurucu gücü Erdemir, gittikçe büyüyor, büyürken de sancısını çekiyor.

Türkiye’nin en büyük sendikası olan Türk Metal için Karadeniz Ereğli’nin önemi çok büyük.

Sadece Erdemir’de değil, Kdz. Ereğli’de, Çaycuma’da, Devrek’te örgütlü işçi üyeleri var.

Tat Metal, Gersan, Elçap Kablo, Çemsan gibi.

Erdemir ile iş yapan tüm demir ve çelik ürünleri üzerine iş yapan saç, dilme, boru profil fabrikalarında da örgütlenmenin hesaplarını yapan, işçisine sahip çıkan bir sendika var.

Gelelim Erdemir’e ve Erdemir işçisine.

Fabrikadan binlerce kişi emekli oldu. Birçoğu da EYT’den.

Yerine yeni genç işçiler alınıyor, üstelik birçok aşamadan geçilrierek.

Üstellik geleneksel hale getirilen ancak resmi dayanağı olmayan babadan oğula, hatta damada da dayanan takas sistemini, Erdemir kaldırdı ancak bunu da sendikaya mal etmeye çalıştılar.

Erdemir ve sendika yeni işçi alımımda işbirliği yapıyor ve kurulda ortak çalışıyor.

Sağlık raporu, yaş, Teknik lise, Meslek Yüksek Okulu yada üniversite. Yani iş dünyasının değimiyle mavi yakalıları alacağı zaman deyim yerindeyse ince eleyip sık dokuyor.

Yeni alınan işçilerin yüzde 85’i, Ereğli, Alaplı, Zonguldak, Kandilli, Ormanlı gibi yerlerden. Yani bu bölgeden.

Erdemir açık işçi alımı ilanına çıktığı zaman haliyle ülkenin her şehrinden insan müracaat ediyor. Anayasal hakkı bu.

Altan Kalfa, Türk Metal Sendikası’nın Karadeniz Ereğli Şubesi’nin genç başkanı. Sıkıntılı süreçlerden geçmesine rağmen, iletişime ve diyaloga açık genç bir başkan.

Kaliteli isimlerden oluşturduğu yönetimiyle bir olmuş, bilgisi ve donanımıyla mavi yakalılarla kaynaşmış.

Toplu sözleşme öncesi yeni ve genç işçilerle sık sık bir araya gelmiş, onların moral ve motivasyonlarını güçlendirmek adına birçok etkinliğe imza atmış bir isim.

Tabi ki bu gücün arkasında dik duran, şehrimizden çıkmış ve genel başkan yardımcılığına kadar yükselmiş Yusuf Ziya Odabaş var.

O’nun da arkasında dağ gibi duran Türk Metal Sendikası’nın Genel Başkanı Uysal Altudağ var.  

Hal böyle olunca Erdemir işçisinin sözleşmesinin yeterli olmadığı algısını yaymaya çalışanlar var.

Fabrika işçisine verdiği zammı az bulanlar, ülkenin en büyük sendikasına yükleniyor.

Amaç, ‘Çamur at izi kalsın' algısını yayarak, Erdemir işçisini kışkırtmak, sokaklara dökmek, sendikayı itibarsızlaştırmak.

Sonuç olarak Erdemir’e yeni yeni işçiler, bölümler halinde alınıyor. Hepsi genç pırıl pırıl çocuklar.

Artık Erdemir geleciğini teslim ettiği, yeni aldığı genç işçileri eğitiyor.

Emekli olmuş tecrübeli işçilerle geçici süre sözleşme imzalayarak, fabrikadaki tecrübelerini, deneyimlerini bilgi ve becerilerini genç işçilere aktardıktan sonra yollarını ayırıyor.