İnsanın sevdiğini, eşini, sevgilisini kıskanması, sakınması gerekir. Aksi iddia bile edilemez; düşünülemez, 'Moderniz, kıskançlık hastalıktır' gibi içi boş bir yorum kabul edilemez.
İnsan sevdiğini kıskanmadığını söylüyorsa, düpedüz yalan söylemiş olur. 'Sevdiğime güveniyorum; kendime güveniyorum' gibi gibi...
İnsanın kıskançlık konusunda umursuz gibi görünmesinin altında, psikolojik problemler vardır.
Aşırı kıskanç insanların da, psikolojik problemleri vardır.
'Her şeyin fazlası zarardır.'
Her zaman derim, 'Erkekler, kadınlardan daha duygusaldır.' diye..
Peygamber Efendimiz Hz.Muhammed (SAV), 'Erkek çocuklarını daha çok sevin.' buyuruyor.
Sahabe, 'Kız çocuklarını ayırıyor musunuz efendimiz?' sorusunu sorunca; Efendimiz Hz.Muhammed (SAV)'da, 'Hayır! Kız çocukları kendini sevdirir; erkek çocukları kendini sevdiremez.' buyuruyor.
Eğer bir erkek çocuğu; annesinden veya babasından sevgi, ilgi, özgüven yüklemi alamadıysa, hayatta maddi varlıkları ne olursa olsun hiçbir şeye sahip değil demektir.
'Bastırılmış duygular, yoğunlaşır; yoğunlaşan duyguların patlaması da felaket olur.'
Sahiplenmek istediği kadının kendisini isteyip istememesi, katilin umurunda değildir...
'Erkeğin umurunda olan sahiplenmediği duygularıdır.'
Sahiplenemediği her şeyi yok etme ile sonsuza dek sahiplenmeyi isteyen katillerin genelinde, anne ve babası tarafından bir duyguya sahip olamamış çocukluk yatar...
Kız çocuklarına anlayışlı davranın, erkek çocuklarını sevin...